ارتباطات غیرکلامی به عنوان یکی از شاخه­ های روان­ شناسی گستره وسیعی از فعالیت­ های اندامی بدن را دربرمی­ گیرد که به آن زبان بدن می­ گویند. این زبان که شامل پیام­ هایی است که افراد با نگاه­ ها، حالات چهره و ژست­ ها منتقل می­ کنند، در متون ادبی به درک و فهم خواننده از متن کمک می­ کند. در پژوهش حاضر تلاش بر آن است زبان بدن در رمان أیام معه (1960م) از کولیت خوری و بامداد خمار (1395ش) از فتانه حاج سیدجوادی با تکیه بر روش توصیفی­-تحلیلی مورد بررسی قرار گیرد. نتایج حاکی از این است که زبان بدن در هر دو رمان تقریبا کارکردی یکسان دارد (12% أیام معه و 10% بامداد خمار). از آن­ جا که مفاهیمی چون خوشحالی، خشم، ترس و اضطراب در رفتارهای غیرکلامی شخصیت­ های زنانه دو اثر نمود زیادی دارد، این مفاهیم در زبان چهره شخصیت­ ها (67% أیام معه و 55% بامداد خمار) بازتاب گسترده ای یافته است. این میزان کارکرد زبان چهره بدان جهت است که معمولاً این بخش از بدن در هنگام ارتباط، بیشتر قابل استفاده و قابل رؤیت است.

تهدف الحرکة النسویة إلى تکریس حقّ المرأة وظهرت کتیار لتحقیق مآربها فی بدایة القرن التاسع عشر. تمکّنت الحرکة النسویة اقتحام عالم الأدب وتکوین نظرة مختلفة فی هذا المضمار. حیث تحوّل الأدب النسوی سلاحاً لمحاربة الظلم والتهمیش الذی یفرضه المجتمع الأبویّ والثقافة الذکوریة على المرأة. کولیت خوری ومنیرو روانی بور کاتبتان من سوریا وإیران سعیتا إلى إظهار انتمائهما النسویّ ومواجهة المجتمع الذکوریّ بأعمالهما الأدبیّة. وبما أنّهما عاشتا فی مجتمع شرقی وفی فترة زمنیّة مشترکة فلا بدّ أن یحصل بعض التشابه فی أعمالهما الأدبیّة. والسؤال الذی یطرح نفسه هو ما هی أوجه التشابه ما بین أعمالهما الأدبیّة؟ وما هی افتراقاتهما؟ فی هذا المقال نسعى إلى الإجابة عن هذین السؤالین اعتماداً على المنهج الوصفی-التحلیلی ومن منظور الأدب المقارن. هذا ومن خلال هذه الدراسة تمّ التوصّل إلى النتائج التالیة: إنّ أهم المشترکات فی أعمال هاتین الکاتبتین هی: النظرة التشاؤمیة والسوداویة إلى الرجال وعدم الثقة بهم والتمییز بین الرجل والمرأة وسیطرة المجتمع على النساء وخضوع النساء لقوانین المجتمع وإجبار المرأة على الزواج والنظرة التقلیدیة إلى المرأة. وأما ما یمیزهما فهو أن المرأة فی روایات منیرو روانی بور أقل شأناً ومکانة من المرأة التی تذکرها کولیت فی روایاتها، هذا ومنیرو روانی بور تشیر فی أعمالها إلى تقالید وسنن خرافیة نابعة عن عقلیات ساذجة فی مجتمع تقلیدی کما وتتحدث بصراحة عن الدعارة التی تعانی منها المرأة بسبب مکانتها المتدنیة فی المجتمع بینما کولیت خوری راعت الإنصاف فی شرح تجارب النساء وتحتل المرأة مکانة اجتماعیة مرموقة فی روایاتها لذا تتعرض للإهانة بشکل أقل، کما أنها تستخدم لغة أکثر بساطة فی طرح قضایاها وأسلوبها واقعی بحت ولغتها بسیطة نثریة ویحتل الوصف مکانة هامة فی روایاتها، فی الوقت الذی تتمیز روایتی منیرو روانی بور بلغة أکثر حدة ومرارة فی وصف الحیاة الیومیة للنساء وتستخدم أسلوب الواقعیة السحریة فی روایاتها وتهتمّ بالوصف الدقیق للتفاصیل.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

نقد روان شناختی یکی از روش های نوین نقد ادبی است که می کوشد به آنچه در ورای اثر ادبی است، بپردازد تا پیوستگی میان هنر و هنرمند را پیدا کند. آبراهام مزلو، روان شناس آمریکایی، معتقد است که انسان طبیعتا به رشد نیاز دارد و برای رسیدن به این رشد و کمال، نیازمند گذر از پنج مرحله از نیازهاست: نیازهای فیزیولوژیکی، نیازهای امنیتی، نیازهای اجتماعی، نیازهای احترامی و نیازهای خودشکوفایی. در حقیقت، این نیازها وسیله ای است که فرد را برای رسیدن به هدف یاری می رساند و ابتدا باید نیازهای سطح پایین تامین شود تا بتوان به سطوح بالاتر و در نهایت به خودشکوفایی رسید. در همین راستا پژوهش حاضر به بررسی شخصیت اصلی رمان ایام معه (روزهایی که با او گذشت) اثر کولیت خوری، نویسنده زن سوری، بر اساس نظریه مزلو پرداخته است. رمان مذکور تا حد زیادی بیانگر شخصیت خوری و جامعه اوست؛ جامعه ای که محدودیت های آن، از بزرگ ترین موانع رشد و تعالی زنان است. با وجود این، بسیاری از آنان برای خودشکوفایی و خلاقیت، در برابر این موانع، مقاومت و تلاش خود را برای نیل به کمال، بیشتر می کنند. نتایج پژوهش، نشان از آن دارد که این رمان، با شاخصه های مطرح شده از سوی مزلو برای خودشکوفایی هم خوانی دارد. بسیاری از زنان و دختران به خاطر موانعی چون سنت ها و آداب و رسوم نادرست حاکم، زمینه ای برای رشد و شکوفایی و پرورش استعدادهای خود نمی یابند. بارزترین نیاز شخصیت اصلی رمان، وجود یک حامی است که بتواند موانع رشد او را بردارد و آرزوهایش را محقق کند. او علی رغم اینکه تمامی مولفه های خودشکوفایی را ندارد، اما وجود شاخصه هایی همچون مقاومت در برابر فرهنگ پذیری، مسیله مداری و پذیرش خود و دیگران، خلاقیت و سادگی و طبیعی بودن در او نشان از خودشکوفایی دارد. وی برای دستیابی به نیازهای سطح چهارم و پنجم هرم مزلو تلاش می کند و در این راه، ضمن مقاومت در برابر فرهنگ غالب، با پرورش استعدادهای خود، از جمله سرودن شعر و نواختن موسیقی، به خودشکوفایی می رسد.

تناوب سببی نوعی تناوب گذرایی بین یک فعل سببی و همتای ضدسببی آن است. در مورد رابطه بین این دو گونه فعلی به طور کلی دو نوع رویکرد از سوی زبان شناسان اتخاذ شده است: اشتقاقی و غیراشتقاقی. در رویکرد اشتقاقی، یکی از دو گونه، پایه و دیگری مشتق فرض می شود. در رویکرد اشتقاقی پایه ناگذر (رویکرد سببی­ سازی)، فرض بر این است که گونه ضدسببی پایه و گونه سببی مشتق است. در حالی که در رویکرد اشتقاقی پایه گذرا (رویکرد ضدسببی­ سازی) گونه سببی پایه و گونه ضدسببی مشتق فرض می شود. در رویکرد غیراشتقاقی یا پایه مشترک رابطه مستقیم اشتقاقی بین دو گونه برقرار نمی شود و هر دو از یک منبع سوم یا ریشه نشأت می­ گیرند. هدف از مقاله حاضر بررسی کارآمدی رویکردهای یاد شده در تحلیل نشانه های ساختواژی فعل­ های تناوبی در گویش خوری از زبان­ های ایرانی شمال غربی رایج در کویر مرکزی ایران است. شواهد ساختواژی در این گویش نشان می­ دهد رویکردهای اشتقاقی به تناوب سببی دارای راهبرد تحلیلی کلی نیستند و تنها قادرند نشانه­ های ساختواژی در یکی از دو گونه سببی یا ضدسببی را توضیح دهند. در مقابل به نظر می رسد رویکرد غیراشتقاقی پایه مشترک می­ تواند تنوع ساختواژی در تناوب سببی (نشان داری یکی از دو گونه یا هر دو گونه) را در گویش خوری به طور جامع تحلیل کند.

عفونت سیتومگالوویروس (CMV) می تواند موجب کولیت شود. کولیت ناشی از سیتومگالوویروس به صورت تب، کاهش وزن، بی اشتهایی و درد شکم تظاهر پیدا می کند. اسهال آبکی انفجاری می تواند به عنوان تنها تظاهر بیماری باشد. معمولا تشخیص عفونت سیتومگالوویروس را نمی توان تنها بر اساس یافته های بالینی با اطمینان مطرح کرد، به طوری که حتی از نظر نمای آندوسکوپی می تواند کاملا شبیه کولیت پسودوممبرانو باشد. این مقاله بیماری را با تب و اسهال آبکی معرفی می کند که به علت ابتلا به آرتریت روماتوئید تحت درمان با داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی بوده و پیشتر تحت درمان آنتی بیوتیکی قرار گرفته است. در کولونوسکوپی انجام گرفته نمای کولیت پسودوممبرانو دیده شد و بیمار تحت درمان با وانکومایسین و مترونیدازول قرار گرفت ولی بهبود پیدا نکرد. در نهایت آنتی بادی علیه سیتومگالوویروس مثبت شد و توسط آنتی ژن سیتومگالوویروس، عفونت سیتومگالوویروس برای بیمار تایید شده تحت درمان قرار گرفت.

مقدمه: ویروس هرپس سیمپلکس (Herpes simplex virus یا HSV) یک ویروس بیماری زا است که به ندرت می تواند دستگاه گوارش را به خصوص در افرادی که زمینه سرکوب ایمنی داخلی یا خارجی دارند، درگیر کند.معرفی بیمار: بیمار، مرد 26 ساله ای با سابقه قبلی کولیت اولسراتیو است که با شکایت از حملات شدید دل درد، هماتوشزی مقاوم به درمان و مصرف همزمان داروهای سرکوب گر ایمنی مراجعه کرده است. پس از شک و بررسی، عامل حملات حاد بیماری، ویروس هرپس سیمپلکس شناخته شد و بیمار تحت درمان با داروی Acyclovir قرارگرفت و پس از چند روز علایم وی بهبود یافت.نتیجه گیری: امروزه، ویروس هرپس سیمپلکس به عنوان یکی از علل حملات برق آسا و یا مقاومت بیماری های التهابی روده به درمان های تعدیل کننده ایمنی مطرح است که می توان با استفاده از روش های Immunohistochemistry و Polymerase chail reaction نمونه بافتی، آن را شناسایی کرد و با درمان ضد ویروسی به موقع، از حملات و آسیب های شدید بیماری جلوگیری نمود.

قرآن کریم به عنوان یکی از کتاب های آسمانی، همواره مورد مطالعۀ مستشرقان با فعالیت های مختلفی از جمله ترجمه و تفسیر و با اهدافی چون ایجاد تشابه ویا تقابل قرآن و سایر کتاب های آسمانی، عرضۀ ضعف قرآن، کشف واقعیت با معیارهای علمی و ... بوده است. تئودور خوری کشیش مسیحی آلمانی است که بخش زیادی از فعالیت های علمی خود را بر ترجمه و تفسیر قرآن کریم متمرکز کرده و توانسته طرفدارانی را از جامعۀ مسیحیان به خود جلب کند. این پژوهش درصدد پاسخ به این پرسش است که روش تفسیری تئودور خوری، کشیش مسیحی آلمانی، در تفسیر او از قرآن کریم در محورهای مبانی، قواعد و منابع چگونه قابل ارزیابی است؟ بررسی توصیفی ـ تحلیلی این مسئله در سه حیطۀ مبانی در بخش اعجاز، قواعد در بخش توجه به قرائن و حیطۀ استفاده از منابع مختلف تفسیری نشان می دهد تفسیر وی علی رغم اعتقاد به الهی و معجزه بودن قرآن، به دلیل بسنده کردن به برخی منابع اهل سنت در تفسیر آیات و عدم بررسی سایر مستندات مسلمانان، بیشتر با سطحی نگری در آیات و در برخی موارد با تسامح همراه بوده و همین امر موجب شده نه تنها تفاوتی میان قرآن وکتاب های مقدس نیابد، بلکه در برخی موارد او را از نگاه بی طرفانه نسبت به جنبه های مختلف اسلام و قرآن بازداشته است. کلیدواژه ها